Książka o Andrzeju Wajdzie: od sztuki do odpowiedzialności twórcy
Kiedy wracam do tekstów o Andrzeju Wajdzie, mam wrażenie, że dotykam nie tylko historii polskiego kina, ale czegoś bardziej osobistego: odpowiedzialności, która nie znika, nawet gdy gasną światła na planie. Lubię filmy Wajdy za to, że nie proszą o wygodę. One ją zabierają, czasem brutalnie, i zostawiają człowieka z pytaniami, na które nie ma szybkiej odpowiedzi. Dlatego tak boję się złych książek o nim. Nie tych „słabych warsztatowo”, ale tych, które z tej odpowiedzialności
Read →
Read more about Książka o Andrzeju Wajdzie: od sztuki do odpowiedzialności twórcy